| تبليغات | X |
|
از کجا آمده ام آمدنم بهره چه بود گفتم: چه کسى مرا آفرٻده؟ گفت:الله خالق كل شىء زمر/٦٢؛ خداوند آفرٻدگارهمه چٻزاست. گفتم:ازچه آفرٻده شدم؟ گفت: ولقد خاقنا الانسان من سلالﺓ من طﯾن مومنون/١٢؛ وما انسان را ازعصاره ای ار گل آفرﯾدﯾم. گفتم:برای چه خلق شدم؟ گفت: وما خلقت الجن والانس الا ليعبدون ذاریات/۵۶ ؛ من جن انس را نیافریدم جزبرای اینکه عبادتم کنند. گفتم:چقدراوراعبادت کنم؟ گفت: واعبد ربک حتی ياتيك اليقين حجر/۹۹؛ و پروردگارت را عبادت کن تا یقین {=مرگ} تو فرا رسد. گفتم:چرا دردنيا قرارگرفتم؟ گفت:ليبلوكم ايكم أحسن عملا و هو العزيز الغفور ملک/٢؛ تا شما را بیازماید که کدام یک از شما بهتر عمل میکنید. گفتم:چگونه امتحان خواهم شد؟ گفت:ولنبلونکم بشیء من الخوف والجوع و نقص من الاموال والانفس والثمرات بقره/١٥٥؛ قطعاهمه شما را با چیزی از ترس،گرسنگی،وکاهش در مال ها وجان ها ومیوه ها،آزمایش میکنیم. گفتم:بعد ازعالم دنيا چه عالمي است؟ گفت:ومن ورائهم برزخ الی يوم يبعثون مومنون/١٠٠؛ وپشت سرآنان برزخی است تا روزی که برانگیخته شوند. گفتم:آيا پاياني جز مرگ نيست؟ گفت:کل من عليها فان ويبقي وجه ربك ذوالجلال والاکرام الرحمن/٢۶،٢۷ همه کسانی که روی آن {=زمین} هستند فانی میشوند،و تنها ذات ذوالجلال و گرامی پروردگارت باقی میماند. گفتم:پس همه خواهند مرد؟ گفت:کل نفس ذاﺋﻗﺔ الموت عنکبوت/٥۷؛ هر انسانی مرگ را می چشد. گفتم:زمان مرگ من کی خواهد بود؟ گفت:وما تدری نفس ماذا تکسب غدا لقمان/۳٤؛ هیچکس نمیداند فردا چه به دست میاید. گفتم:در چه مکانی خواهد بود؟ گفت:وما تدری نفس بای أرض تموت لقمان/۳٤؛ وهیچکس نمیداند در چه سرزمینی میمیرد. گفتم:آيا ميشوى از مرگ فرار كرد؟ گفت:لن ينفعكم الفرار احراب/١۶؛ اگر از مرگ یا کشته شدن فرار کنید،سودی به حال شما نخواهد داشت. گفتم:چه کسی جان ها را ميگيرى؟ گفت:الله يتوفي الانفس حين موتها زمر/٤٢؛ خداوند ارواح را به هنگام مرگ قبض میکند. گفتم:آيا خويا خودش جان ها را ميگيرد؟ گفت:يتوفاكم مبك الموت الذي وكل بكم سجده/١١؛ فرشته مرگ که بر شما وارد شده{روح}شما را میگیرد. گفتم:سخن فرشته ها هنگام گرفتن جان ستم کاران چيست؟ گفت:قالو أينما كنتم تدعون من دون الله اعراف/۳۷؛ از آنها میپرسند: کجایند معبودهایی که غیر ار خدا میخواندید.؟! گفتم:آنها چه جوابی می دهند؟ گفت:قالو ضلوا عنا وشهىوا علي أنفسهم أنهم كانو كافريناعراف/۳۷؛ میگویند:آنها همه گم شدند و از ما دور گشتند،وبر ضد خود خود گواهی میدهند که کافر بودند. گفتم:فرشتگان به آنها چه ميگويند؟ گفت:أخرجوا أنفسکم اليم تجزون عذاب الهون بما کنتم تقولون علی الله غير الحق و کنتم عن آياته تستکبرون انعام/۹۳؛ جان خود را خارج سازید!امروز در برابر دروغ هایی که به خدا بستید و نسبت به آیات او تکبر ورزیدید ،مجازات خوار کننده ای خواهید دید. گفتم:تقاضای گناهکاران هنگام مرگ چیست؟ گفت:قال رب ارجعونی لعلی أعمل صالحا فيما ترکت مومنون/۹۹؛ میگویند:پروردگار من!مرا باز گردانید! شاید در آنچه ترک کردم عنل صالحی انجام دهم. گفتم:به آنها چه جوابی داده ميشود؟ گفت:اولم نعمرکم ما يتذکر فيه من تذکر وجاءکمتانذيرفذوقوا فما للظالمين من نصير فاطر/۳۷؛ آیا شما را به اندازه ای که هر کس اهل تذکر است درآن متذکر میشود عمر ندادیم،وانذارکننده ی الهی به سراغ شما نیامد؟!اکنون بچشید که برای ظالمان هیچ یاوری نیست. گفتم:فرستگان چگونه جان مومنان را ميگيرند؟ گفت:تتوفاهم الملائکﺔ طييبين نحل/۳٢ ؛ فرشتگان مرگ روحشان را میگیرند در حالی که پاک و پاکیزه اند. گفتم:سخن فرشتگان با ﻤؤمنان چيست؟ گفت:يقولون سلام عليکم ادخلوا اﻟﺠﻧﺔ بما کنتم تعملون نحل/۳٢ ؛ به آنها میگویند:سلام بر شما!وارد بهشت شوید به خاطر اعمالی که انجام می دادید. گفتم:آدم های بدبخت مثلا فرعون چه وضعيتی دارند؟ گفت:النار يعرضون عليها غدوا وعشيا غافر/۴۶ ؛ عذاب آنها آتش است که هر صبح و شام بر آن عرضه میشوند. گفتم:انسان ها چگونه به عالم قيامت منتقل می شوند؟ گفت:يخرجون من الاجداث کانهم جراد منتشر قمر/۷ ؛ هم چون ملخ های پراکنده از قبرها خارج میشوند. گفتم:کافران چه ميگويند؟ گفت:يقول الکافرون هاذا يوم عسر قمر/۸ ؛ کافران می گویند:امروز روز سخت ودشواری است. گفتم:مومنان چه ميگويند؟ گفت:هاذا ما وعد الرحمن وصدق المرسلون یس/۵٢ ؛ آری این همان است که خداوند رحمان وعده داده،وفرستادگان او راست گفتند.! گفتم:چگونه بدنی که از بين رفته واستخوان هايش پوسيده شده دوباره به شکل اول در مي آيد؟ گفت:ﺄن الله الذی خلق السماوات ولارض قادر علی ﺄن يخلق مثلهم اسراﺀ/۹۹ ؛ خدایی که آسمان و زمین را آفریده،قادر است مثل آنها را بیافریند. گفتم:يعني مثل اولش مي شود؟ گفت:بلی قادرين علی ﺄن نسوي بنانه قیامت/۴ ؛ آری قادریم که حتی خطوط سر انگشتان او را موزون و مرتب کنیم.! گفتم:پس صحرای محشر خيلي سر صداست؟ گفت:و خشعت الاصوات للرحم فلا تسمع الا همسا طه/ ۱۰۸ ؛ و همه صداها در برابر عظمت خداوند رحمان،خاضع می شود ؛و جز صدای آهسته چیزی نمی شنوی. |
